La Déa

Buna zét, come àla?

Scomète che ve domanderì: “Adèss chi él chèl òstia ché? Giöst. Me se presènte. Me se ciame Francesco Ciocca, só del 1957 e de mestér ènde i stremàss co la mé s-cèta Cristina in de la nòsta bütiga ‘n Bórgh Palàss.

Só Atalantino.

Me se regórde che ‘ntùren ai sich-sès agn, ol mé cüsì Adriano, impó piö grand de mé, a l’vülìa  fàm tifà per öna squadra nerazzurra de Milà. Iura l’önech laùr che conossìe del fùbal i éra i culùr. Difati mé l’ sére che gh’éra ön’ótra squadra co la stèssa maglia di Milanés. L’è stacc l’Adriano che l’ m’à dicc: “Cèrto. L’è l’Atalanta!” “Ah, sé?” gh’ó respondìt mé “e ‘ndó zöghela sta Atalanta?” “Pòta la zöga a Bèrghem!” a l’ m’à dicc lü. Col mé crapì ó pensàt: “Só de Bèrghem, ghe tègne a l’Atalanta, la Déa.” 

In chi tép lé stàe de cà a Ös Sóta e ‘l mé papà che l’lauràa tant, a l’ gh’ìa mia tép de portàm a Bèrghem a èd la partida. 

Quando só cressìt finalmènte ghe só riàt a ‘ndà al stadio depermé e ó capìt la diferènsa che gh’è ‘n del vèd la partida co ‘n di nasèle l’udùr de l’èrba del campo (e ògne tat pò a’ chèl del visì de basèl de la cürva). A parte i batüde, a èd i bandierù, a èd töta chèla zét lé che la usa e che l’è contéta e che ògne tat (me l’ sà nóter quat) la piàns, l’ me fàa ègn sö la pèl de póia. 

I mé piö bèi ricòrdi i è ligàcc al Sonèt prima e al Mondo dòpo. I mé prim agn de l’abunamènt. I tóch del Marino, i scartade del Robi, i sgropade sö la fassa del Magno, la chioma bionda del Marisa, ops pardòn del Stromberg, i parade del Otorino, ol Perec, Prandèl, ol Pacio… ‘nsóma…in chi agn lé l’Euròpa l’éra öna realtà.

Siùr Percassi, spére che l’ gh’àbie de lèsem. A l’ só che l’ dórma quiét, prim perché l’ dórma sö ‘n d’ü di mé stremàss, ol TEMPUR, segónd per chèl che l’à portàt a cà a ènd ol Gagliardini e ‘l Caldara. Cèrto, l’ só che l’è ‘l sò mestér fa chèl che l’à facc, ma ògne tat mè scoltà anche ‘l cör de la zét de Bèrghem.

Mister Gasperini grassie, só dré a èd la piö bèla Atalanta de sèmper!

Ülìe dì ün óter laùr. Dòpo la partida, egnì mia töcc in del mé negòsse (come la disìa öna ègia püblicità de màchine ch’i fàa al stadio) perché mé a gh’ó mia pòst de mètev töcc. Tri o quàter a la ólta l’ và piö che bé. Per incö ó finìt. Sperém de ìv mia stöfàt. La mé mama Santina (novant’agn) la dis: “Ülìs bé. Perché la buna armonéa la cönta de piö de töt!”